Άφατον…
Fingersix – Σοφία Μαυραγάνη
Η σιωπή του Παπαγάλου
Μια κινητική περιγραφή του χώρου που διανοίγεται μεταξύ των ανθρώπων στη σιωπή. Μεταξύ αφασίας, ασφυξίας και χιούμορ. Ο παπαγάλος συμβολίζει το λόγο, τον ά-λογο λόγο, τον ζωικό. Φέρει μια ανεπτυγμένη ανθρώπινη ικανότητα, βάση του πολιτισμού, πυρήνα των ιστοριών, των προσωπικών μας ιστοριών και των πανανθρώπινων. Ο παπαγάλος όμως, αυτό το εξαιρετικής ομορφιάς πτηνό, φέρει την ίδια ικανότητα, φέρει τον λόγο, ή μάλλον καλύτερα φέρει τις λέξεις, τι συμβαίνει όμως με αυτό που συνιστά το λόγο, τι συμβαίνει με το νόημα;
Η ομάδα Fingersix επεξεργάζεται με ένα ενδιαφέρον τρόπο τα μεταφυσικά σχεδόν ερωτήματα που θέτει ο παπαγάλος στο ανθρώπινο είδος. Ποιά είναι η αξία αυτού του σύμπαντος λέξεων όταν ένα ά-λογο ον, ένα πτηνό μπορεί εύκολα, να κρώζει λέξεις ζωωδώς; Ο σαρκασμός της ομιλίας του παπαγάλου χάσκει αποδομητικά για την επίφαση σημαντικότητας που φέρουν οι ιστορίες μας. Το ζώο σχεδόν ειρωνικά ενσωματώνει τον ανθρώπινο λόγο, ή ακόμα χειρότερα μιμείται τον λόγο επιφανειακά, περιγελώντας την οποιαδήποτε αξία του.
Εξ αφορμής της εξαιρετικά πολυσχιδούς φύσης όλων αυτών των ερωτημάτων οι χορευτές καταθέτουν μια σπουδή στη σιωπή. ..Στο χώρο που διανοίγεται στα μεσοδιαστήματα των λόγων ή στην άρση του λόγου. Ένα σύμπαν αποχρώσεων ξεδιπλώνεται με κυρίαρχη την αμηχανία, την αμηχανία του κενού λόγου. Ενώ ο παπαγάλος γεμίζει κομψά το χώρο με αστείες φλυαρίες, α-νόητες, οι χορευτές μετεωρίζονται στο διάκενο, στο απροσδόκητο και ανοίκειο της σιωπής καταθέτοντας ένα τοπίο αφασικό, ασυνεχές. Ο τρόμος του παρουσιαστή όταν το έκθεμα δεν αρκεί, τα γυναικεία σώματα που λικνίζονται ερωτικά για να κοσμίσουν τη σιωπή, η θλίψη που συχνά εγκατοικεί στην σιωπή.
Σε όλη αυτή τη διάρκεια μια γυναίκα σωματοποιεί το ζώο, σχεδόν τοτεμικά. Ολόκληρη η ομάδα καταλαμβάνεται από το τοτέμ και φέρει εμπρός μας την πανάρχαια αλληλεπίδραση μεταξύ ανθρώπου και ζώου. Μόνο που ιδωμένη πιά μέσα από ένα μετα-μοντέρνο πρίσμα η κατάθεση αυτή αποτελεί προιόν δομικών επερωτήσεων περί της ανθρώπινης φύσης και της αξίας του πολιτισμού μας.
Εξαιρετική… φάση (;) με πολύ καλές ισορροπίες. Το ίδιο είπε μια φίλη και ένας Ελβετός (επίσης φίλος).