Άφατον…
Fingersix – Σοφία Μαυραγάνη
Η σιωπή του Παπαγάλου
Μια κινητική περιγραφή του χώρου που διανοίγεται μεταξύ των ανθρώπων στη σιωπή. Μεταξύ αφασίας, ασφυξίας και χιούμορ. Ο παπαγάλος συμβολίζει το λόγο, τον ά-λογο λόγο, τον ζωικό. Φέρει μια ανεπτυγμένη ανθρώπινη ικανότητα, βάση του πολιτισμού, πυρήνα των ιστοριών, των προσωπικών μας ιστοριών και των πανανθρώπινων. Ο παπαγάλος όμως, αυτό το εξαιρετικής ομορφιάς πτηνό, φέρει την ίδια ικανότητα, φέρει τον λόγο, ή μάλλον καλύτερα φέρει τις λέξεις, τι συμβαίνει όμως με αυτό που συνιστά το λόγο, τι συμβαίνει με το νόημα; [ + ]
Στη Χώρα των Θαυμάτων
DEBUT – In Memory of Coming
Mala Kline
Στα όρια της μεταφυσικής της αντίληψης, των παραμυθιών και της σωματικότητας. Η σκοτεινή μήτρα που γεννά μορφές, η σχισμή του σώματος που μεταφέρει μια βαθιά κρυμμένη αισθαντικότητα. Μνήμες του Διονύσου, του σώματος που διαμελίζεται και αναγεννάται από τα κομμάτια του.
Ο άνθρωπος και το ζώο, οι πολλαπλές μεταμορφώσεις της ύπαρξης, δοσμένες με αναφορές σε εξαιρετικά παραμυθένια τοπία από την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων, με τη μεταφυσική, την φιλοσοφική διάθεση, το χιούμορ και την αιρετικότητα του παραμυθιού. Καλώς ήλθατε στον κόσμο της Mala Kline.
Μουσικά “όργανα” χωρίς σύνορα
Χρήστος Παπακωνσταντίνου
Διαφορετικά αντικείμενα, όπως ανεμιστήρες και σφυριά, καθημερινοί ήχοι όπως ο άνεμος μετατρέπονται σε μουσικά όργανα στους ηχητικούς πειραματισμούς που παρακολουθήσαμε.
Οι άγνωστοι …Spectors
The Spectors
Όταν ο καθημερινός πεζόδρομος Θεσσαλονίκης, στο κέντρο της Αθήνας, αποκτά ταυτότητα….και ήχο! Όσο για τα αυτοκίνητα…δεν υπάρχουν μόνο για να μας μεταφέρουν..
Τι είπε το πράσινο στον άνθρωπο;
eekuipoiz & Motus Terrae
[non++]*
Τοποθεσία: Πεζόδρομος Θεσσαλονίκης
Ένας φτερωτός άγγελος παρακολουθεί από ψηλά. Απόμακρος αλλά πανούργος, στήνει παιχνίδια και καθοδηγεί τους επίγειους πρωταγωνιστές, που μαυροφορεμένοι και στυλιζαρισμένοι επιδίδονται σε ζογκλερικές χορογραφίες με πράσινα μπαλάκια. Πράσινο: το χρώμα της παράστασης, το χρώμα της φύσης, το χρώμα της συνείδησης. Ο άγγελος πατά επί γης και μας ζητά να τον ακολουθήσουμε, δίνοντας σαφείς οδηγίες με μια ντουντούκα. Ο κόσμος απλώνεται ολόγυρα για να ακούει και να βλέπει και ο προστάτης υπενθυμίζει «μην πατάτε το πράσινο». [ + ]















